Woensdag 27 mei 2026
Kaj Reker (gepensioneerd basketballcoach aan de RUG) laat dit seizoen op persoonlijke titel bij elke thuiswedstrijd zijn licht schijnen op aspecten van ons geliefde spelletje (door omstandigheden is de publicatie van deze column helaas wat verlaat).
Twaalf Dagen
Twaalf dagen… Het is natuurlijk leuk, dat de beeltenis van die lange sfeermaker ons nog naar binnen wenkt vanaf het scherm boven de ingang van Martiniplaza. Helaas zien we hem binnen niet meer in het veld. Over het kleine drama is al wel genoeg gezegd, zij het nog zeker niet het laatste woord. ‘Chop wood, carry water’, zou Phil Jackson zeggen. Oftewel; het leven gaat door, we moeten verder.
Maar ik geef het de ploeg en de organisatie te doen. Doorgaan in deze situatie, met kans op succes. In elk geval was de coach duidelijk toen hem werd gevraagd wat er nodig was: ‘The best available’. Met nog meer nadruk: ‘The best basketballplayer available’.
In elk geval heeft de organisatie haar taak serieus genomen en een vervanger gevonden. Iemand die eigenlijk net op vakantie zou gaan, maar net als Emese Hof (vloogmeteen naar Minnesota na het kampioenschap in Tsjechië) reageerde als elke echte speler zou doen: ‘Meer basketball? Op hoog niveau? Waar kan ik tekenen?’
Het Zwitserse Milka is niet helemaal betrouwbaar als het gaat om de afmetingen van de reep… Maar deze landgenoot is precies zo groot en sterk en in vorm als we verwachtten. Door de snelle actie heeft hij ook al drie bindende wedstrijden mee kunnen doen. Tot zover alles gelukt. Maar hadden we het vorige keer over passen, nu deze beste beschikbare speler nog in-passen.
Basketballcoaches denken dan al snel aan pass-oefeningen waarbij je de naam van je doelwit roept, maar eigenlijk hebben we een snelkookpan nodig. Waar de kern van het team echt toe is aan een paar dagen rust en dat zeker ook het geval is voor een speler die net de playoffs in eigen land heeft beëindigd, moet er in wedstrijd tempo gewerkt worden aan een nieuwe rotatie en nieuw ritme. Het gaat om drie dingen: Savvy, Vibe en 95%.
‘Savvy’ is wat de spelers van het team inbrengen aan basketballverstand. Het helpt enorm als de in te passen speler zelf ook over voldoende savvy beschikt. Gelukkig is hier voor ervaring gekozen. Voor de coaches is het daarin de wijsheid om te bedenken op welke slakken ze zout willen leggen en op welke niet. Kan niet anders, je hebt maar twaalf dagen en als het een simpel spelletje was, heette het wel voetbal.
De ‘vibe’ is hoe de mojo met deze nieuwe man aanvoelt. Daar heeft hij zelf al positief aan bijgedragen bij de eerste kennismaking. Dat scheelt. maar het lijkt niet logisch om de party-captain aanvoerdersband van de voorganger rechtstreeks aan te bieden aan de opvolger. In twaalf dagen kun je wel intunen. Ik zou zeggen: betrekkelijk korte trainingen met veel acties op wedstrijdsnelheid. Maar het gaat niet alleen om situaties waarin je de bal feitelijk vasthoudt, maar ook over de tijd die je doorbrengt zonder de bal. En dat is ‘95 %’ van de tijd.
Twaalf dagen is kort in deze sport om inzicht te verwerven in wanneer je moet snijden als welke teamgenoot de bal heeft, hoe scherp je moet afrollen om een prettige ontvanger te worden en welke teamgenoot hoeveel hulp vraagt in de verdediging. De playoffs zorgen zelf wel voor druk in de snelkookpan, dat is een gegeven. Zo’n pan is handig, maar je moet wel even blijven opletten.
In twaalf dagen is zoveul te doun. Maar t mout nou gebeuren, anders wordt ’t nooit. De twaalf dagen zijn bijna om.
Deel op social media