In the spotlight: Coen Gelling

Coen, geboren 1 juli 2005, is een echte geboren Stadjer. Hij groeide op aan de rand van de stad aan de Snip, tegen Eelderwolde aan. Hij woonde daar met zijn ouders en had een aardig zorgeloze jeugd. Hij volgde de basisschool De Borgh en ging al vroeg op sport: voetbal. Meestal stond hij op doel en dat deed hij best aardig. ‘Ja ik was niet bang voor de bal, dus ik durfde er wel op te duiken. Maar soms was ik ook wel druk bezig met steentjes die naast het doel lagen. Dat was dan even belangrijker dan het keepen.’ Zijn ouders gingen uiteraard veel mee naar de wedstrijden, maar die vonden het eigenlijk maar niets om in weer en wind langs de lijn te moeten staan. Die waren dan ook uitermate verheugd toen bleek dat Coen ook wel aanleg voor basketbal had en de overstap maakte naar het basketbal bij BVG, in het gebouw van de oude ALO.  Hij maakte ook nog kort het basketbal bij Celeritas mee, maar dat duurde niet langer dan drie maanden. 

Op 15-jarige leeftijd ging Coen uit huis en vertrok naar Amsterdam om deel uit te gaan maken van de Orange Lions Academy, het opleidingscentrum voor o.a. de Nederlandse Basketbal Bond. Daar verbleef hij drie jaar. Na zijn middelbare school koos hij voor een studie rechten aan de Vrije Universiteit van Amsterdam. Coen woonde daar in een ‘topsportflat’, waar hij met sporters van verschillende sporten samenwoonde. Of dat een oorzaak is voor het niet helemaal naar wens lopen van de studie is niet duidelijk, maar toen Coen in 2024 weer terugkeerde naar Groningen maakte hij bij de RUG een nieuwe start met zijn studie Rechten.  

Na zijn terugkeer in Groningen kwam hij ook weer bij Donar-Groningen in beeld. Hij ging spelen in het tweede team, maar maakte ook zijn entree in het eerste team. Hij leerde veel van de andere spelers en was erg belangrijk in het tweede team. In de zomer van 2025 was hij net te oud om nog te mogen deelnemen aan het NK -20. Wat hij nog wel meemaakte was het EK -20 met het Nederlands team in Armenië. ‘Dat was heel vet en ik was super blij dat ik dit mocht meemaken, een droom kwam uit. Toen ik echt in beeld was om mee te mogen, heb ik heel veel aan schotoefeningen gedaan, samen met mijn vader. Die is wel geen basketballer (pa deed aan waterpolo), maar hij wilde wel met mij trainen. Dat heeft wel bijgedragen aan het verbeteren van mijn schot,’ vertelt hij vol trots. Coen heeft in veel jeugdteams voor Oranje gespeeld. ‘Bij -16 was het vooral trainen, omdat dit in de coronatijd was. Bij -18 heb ik mogen deelnemen aan de Olympische Spelen voor de jeugd in het 3x3-team' voegt hij nog toe. 

In de zomer van 2025 begon Coen vol goede moed aan het seizoen bij het eerste team. Tot dat moment ging studie en basketbal eigenlijk heel goed samen. In het najaar van 2025 had Coen zijn eerste onvoldoende en omdat hij ook niet meer helemaal blij was met het basketbal, gaf hij aan dat zijn studie toch net even belangrijker was. Hij verliet dan ook in november Donar-Groningen om zich meer op zijn studie te kunnen concentreren. Basketbal werd niet helemaal opzij gezet, want hij ging spelen voor Groene Uilen. De studie was eigenlijk heel snel weer op niveau en toen er in februari toch wat blessures bij Donar ontstonden was de keuze snel gemaakt om ook weer voor Donar-Groningen te gaan spelen. Nu speelt hij dus voor Groene Uilen èn voor Donar-Groningen. In onderling overleg wordt dan bekeken waar Coen het meest noodzakelijk is.  

Wat de toekomst zal brengen op gebied van basketbal is onduidelijk. Voorlopig maakt Coen het seizoen bij Donar gewoon af en blijft hij ook zijn wedstrijden spelen voor Groene Uilen. Daarnaast, of eigenlijk daarboven, blijft de studie ook belangrijk. Als alles goed gaat zal hij volgend jaar zijn bachelor kunnen afronden. Nu heeft hij in ieder geval het plezier teruggevonden om studie en basketbal te combineren.  

Tekst: Bert ten Oever 

Foto’s: Erica Middel