Vrijdag 7 december 2012
Hans Haerkens is inmiddels alweer zo'n 6 maanden in functie als voorzitter van GasTerra Flames. De hoogste tijd dus om hem eens uitgebreid aan het woord te laten. De redactie van GasTerra Flames had een uitgebreid gesprek met hem.
Er valt nog heel veel te doen
Hans, hoe ben je bij Flames binnengekomen?
Erg toevallig. Voorafgaande aan een concert in de Oosterpoort deelde ik de tafel met Jaap Wolters (voormalig hoofdsponsor, red.) en Gert Jan Lankhorst (CEO GasTerra, red.). Dan is praten over basketbal niet zo heel ver gezocht. Een paar weken later werd ik gebeld door Rob Schuur. En van het een kwam het ander. Alvorens mijn ja-woord te geven heb ik bij de play-off wedstrijden mijn vrouw en kinderen meegenomen. Er moet thuis wel begrip zijn voor de omstandigheid dat we het wat vaker over basketbal zullen hebben. Gelukkig reageerden ze zonder uitzondering heel enthousiast.
Hebben ze jou ook verteld dat het voorzitterschap je 4 tot maximaal 8 uur per week zou kosten?
Nee dat hebben ze me niet gezegd. Ze hebben desgevraagd heel eerlijk aangegeven dat het je 20 uur per week kost. Het is de drukste bijbaan waartegen ik ooit ja heb gezegd. Dat geldt evenzeer voor mijn mede bestuursleden. Daarbij moet je stevig in je schoenen staan; het is geen arbeidsterrein voor mensen met een dunne huid. Het puntig ontleedmesje heeft de voorkeur boven het wild zwaaiend kapmes.
Wat heb je hiervoor gedaan en wat neem je mee naar GasTerra Flames?
Ik heb hiervoor pakweg 20 jaar voor VNO-NCW gewerkt als eindverantwoordelijke in Noord-Nederland en de laatste 3 jaar vanuit het hoofdkantoor in Den Haag. Een geweldige omgeving, waar je je gesprekspartners haast voor het uitkiezen hebt. Binnen ondernemend Nederland en daarbuiten bij overheden, politiek, vakbeweging, natuurorganisaties en de wereld van onderwijs, zorg en cultuur. Dat genereert heel veel kennis op een veelheid van terreinen. Daarbij leer je zeer veel mensen in hun professionele omgeving kennen zowel in de noordelijke regio als in politiek Den Haag. Mensen actief in de voorhoede van onze samenleving. Ik ben een workaholic die de lat voor zichzelf hoog legt. Wat ik inbreng is meer marktbewustzijn en oog voor entertainment; meer ondernemerschap, bindend vermogen, aandacht voor relaties, maar ook een scherper oog voor de maatschappelijke relevantie van GasTerra Flames. Het is heel veel meer dan basketbal. Dat wil ik scherper over het voetlicht brengen en ook credits voor krijgen als club.
Had je het gevoel dat je in een gespreid bedje terechtkwam of juist niet?
Er is beslist goed werk verricht door het vorige bestuur. Maar er valt nog heel veel te doen. In feite wordt van mij gevraagd zorg te dragen voor een klimaat waarin topsport basketbal in Groningen kan gedijen. Dat is in de ruimste zin mijn opdracht en die van mijn mede bestuursleden. We maken andere keuzes. En dat is goed voor een gezonde ontwikkeling van GasTerra Flames. Je geeft andere impulsen die de club uiteindelijk sterker zal maken. Insiders kunnen dat waarnemen; outsiders zullen dat weldra gewaar worden.
Ik moest bij Adam en Eva beginnen, terwijl je vanaf de eerste dag voorzitter bent en iedereen van jou een verstandig oordeel verwacht. De eerste honderd dagen zijn inmiddels voorbij.
Nieuw voor mij is de wedstrijddruk, het opportunisme, de bovengemiddelde aandacht en betrokkenheid van zeer velen bij het reilen en zeilen van de club. Als het aankomt op publiciteit kunnen we ons vergelijken met een beursgenoteerd bedrijf. Alles wat je zegt wordt op een goudschaaltje gewogen en meer dan eens uitvergroot. Dat is voor mij een nieuwe ervaring. Die publieke aandacht geeft de club vleugels maar kan ook heel negatief uitpakken indien prestaties te lang uitblijven.
Donarsupporters zijn basketbalkenners bij uitstek
Wat denk je dat supporters van jou als voorzitter verwachten en hou je daar rekening mee?
Supporters verwachten in de eerste plaats aantrekkelijk basketbal. Een strijdlustig en gepassioneerd eerste team met spelers die de click met het publiek weten te maken. Supporters zijn ook gevoelig voor sfeer en plezier. Voor wedstrijden die je graag met je vrienden en je naaste familie deelt. Met elkaar het Donar gevoel vieren. Wat dat is? Kijk om je heen. Het is onlosmakelijk verbonden met Groningen en basketbal. Als je het eenmaal onder je leden hebt, raak je het niet meer kwijt. Donar supporters zijn basketbalkenners bij uitstek en prettig aanwezig bij wedstrijden. Ze zorgen meer dan eens voor de zesde man in het veld. Nee, we kunnen beslist niet zonder hen. Niet in de laatste plaats willen supporters serieus genomen worden. Goed en regelmatig overleg. En ja, een supportershome binnen het Martiniplaza. Ik steun ze daarin. Wait and see.
En de sponsoren dan?
Sponsoren zitten iets anders in elkaar. Het zijn in de eerste plaats ondernemers. Hebben wat met het spel. Maar hechten ook aan een zeker rendement op hun investering in de club. Ze kunnen hun relaties meenemen en willen ook graag business partners ontmoeten. GasTerra Flames biedt hen met Martiniplaza een ideale omgeving om relaties te ontmoeten en te ontwikkelen. Om zaken te doen en tegelijkertijd te genieten van wat topsport vermag. Ondernemers en topsporters moeten beiden de show maken in hun naaste omgeving. Dat creëert een hechte band. GasTerra Flames wil de relatie met de sponsoren nadrukkelijk verdiepen. Het netwerk van BBC-leden voor elkaar ontsluiten. Zorgen dat we weten wat ieder doet en voor elkaar kan betekenen. Daarbij wil GasTerra Flames zich voor haar businessleden gaan ontwikkelen tot een premium partner bij het proces naar een duurzame energietransitie. Ook sponsoren willen trots zijn op hun club. GasTerra Flames is een triple A merk. Het betekent veel voor stad en ommeland. Daarmee wil je je als sponsor graag identificeren.
Wat vond je de meest opvallende zaken toen je begon?
Naast de vele overeenkomsten tussen sport en zaken zijn de verschillen me des te meer opgevallen. Het scheelt een factor 10. Een topsportomgeving is een factor 10 keer heftiger en intensiever dan hetgeen gebruikelijk is binnen het bedrijfsleven. Heel veel vaker wordt de verlies- en winstrekening overlegd en hebben functioneringsgesprekken plaats. Er wordt directer ingegrepen.
De emoties zijn groter, de publieke aandacht, de druk van de omgeving, de belangstelling voor vrijwel alle facetten van het team en het bedrijf is overweldigend. De omgangsvormen zijn wat minder gepolijst, het taalgebruik is directer en het is 24/7 ongoing. It never stops.
Het proces is nog in volle gang
Begrijp je inmiddels een beetje hoe de club en alles eromheen in elkaar steekt?
De tijd werkt in mijn voordeel. Ik leer nog elke dag. Laat duidelijk zijn dat ik ook in de toekomst heel graag een beroep blijf doen op de basketbalkennis van vele kenners. Het is mijn taak een team te smeden waarin alle relevante competenties en expertise goed verdeeld is op cruciale posities. Meer oog voor de details krijgen. Dat proces is nog in volle gang. Het helpt absoluut dat er ongelofelijk veel positieve energie vrijkomt bij heel veel mensen op het moment dat je hen betrekt bij de agenda van GasTerra Flames. Onderschat niet de enorme bijdrage die elke wedstrijd opnieuw wordt geleverd door de vele vrijwilligers. De support van de business community en van de supporters. Dat is indrukwekkend en hartverwarmend. Die unieke mix aan mensen en bedrijvigheid maakt Groningen tot de onbetwiste basketbalhoofdstad van Nederland.
Wat zijn je ideeën voor de nabije toekomst?
Het is mijn ambitie van Groningen een Europese basketbal hotspot te maken. Groningen heeft de troefkaarten in handen om dit waar te maken. Het fundament moet gezond zijn. Het betekent oog hebben voor de gehele basketbalketen waarin we bewegen en daarin telkens opnieuw op diverse onderdelen vooruitgang boeken. Dat vereist dedicated lange termijn beleid met scherpe keuzes en prioriteiten.
Wat zou je graag nog eens gerealiseerd zien?
Ik zou graag - bij voorkeur snel - willen beschikken over eerste klas trainingsfaciliteiten in Martiniplaza voor GasTerra Flames en U20. Het is elk jaar een tour de force om hierin te voorzien. Het is treurig dat we als topclub van Groningen onze toevlucht moeten zoeken ver buiten de stad. Ik kijk met jaloerse blikken naar onze vrienden van FC Groningen. Het zou prachtig zien indien Groningen stad en provincie Groningen GasTerra Flames hierin financieel willen tegemoet treden. Argumenten te over om deze inhaalslag binnen sportend en sportief Groningen te maken. De huidige bijdrage is een fooi.
Ik wil afsluiten met de wens van een bruisend Martiniplaza, Dome van GasTerra Flames.
Van een omgeving waar je ruim voor het begin van de wedstrijden met je vrienden afspreekt.
Een broodje eet, een maaltijd gebruikt. Elkaar aanspreekt en ontmoet. De accu oplaadt.
Van een thuisbasis die tot de laatste plaats is uitverkocht, omdat niemand een wedstrijd wil missen. Omdat het een uniek event is met een heel hoog entertainment gehalte.
The place to be. Wen maar vast aan de gedachte, want het gaat gebeuren.
Deel op social media