In the spotlight: Brandon Bergsma: ‘Na een nederlaag ben ik vaak niet te genieten’

Op die vraag is Brandon wat aarzelend, maar dan begint hij toch wat over zichzelf te vertellen. ‘Ik ben 25 jaar en basketballer bij Donar Groningen. Daarnaast ben ik ook nog bezig met mijn afstudeerscriptie voor mijn HBO-opleiding aan de Hotelschool in Den Haag. Lezen doe ik ook heel graag. Ik lees vooral boeken met informatie over verschillende onderwerpen. Zeg maar leerboeken. Ook vind ik koken heel erg leuk. Bordspelletjes spelen is ook iets wat ik graag doe. O ja, ik houd er ook van om met mijn vrienden wat te ondernemen.’ 

Brandon is geboren in Leiden en is vervolgens met zijn ouders en broertje al heel snel richting Noordwijkerhout gegaan. Daar heeft hij de basisschooltijd doorgebracht. Toen hij naar het voortgezet onderwijs moest, fietste hij elke dag van Noordwijkerhout naar Leiden en weer terug. ‘En altijd met tegenwind,’ voegt hij er nog aan toe. Voor het HBO verkaste hij naar Den Haag.  

In Noordwijkerhout begon zijn sportcarrière bij de plaatselijke voetbalclub VVSB. Met zijn lengte werd hij in de spits gezet en maakte zodoende veel doelpunten. ‘Hoeveel is niet te zeggen, want dat werd niet echt bijgehouden,’ zegt hij. Hij vertelt verder over zijn voetballoopbaan het volgende: ‘Ik speelde wel altijd in de “selecties” maar ik was niet echt het grote talent.’ Op veertienjarige leeftijd stapte hij over van het veld naar de zaal om bij MSV (in Noordwijk) te gaan basketballen. Met zijn lengte was dat ook wel een goede keuze. Via omzwervingen langs BS Leiden en Grasshoppers waar hij trainde onder Burhan Alibegovic (o.a. trainer van het Nederlands team onder 20), Potsdam Redhawks en Cobra Nova, kwam Brandon terecht bij ZZ Leiden, waar hij op 31 januari jl. zijn debuut maakte in de BNXT-League. En toen is het heel snel gegaan. Met als eindresultaat dat hij nu bij ons in Groningen speelt. Hij heeft het ontzettend naar zijn zin in Groningen. ‘Het is toch prachtig als je van je hobby je werk kan maken. Ik geniet van het proces dat we met elkaar doormaken. En er valt nog veel te winnen, zowel voor mezelf als voor het team. Ik probeer elke dag beter te worden. En als dat dan lukt en ik daarop ook feedback van Jason en Yannick krijg, geeft mij dat heel veel voldoening.’ 

Net als Délé vorige week aangaf dat hij het leuk vindt om met Brandon samen te wonen, is dat omgekeerd ook zo. ‘We hebben een aantal dezelfde interesses en dat maakt het extra leuk’ vult hij aan.  

Voor het wisselende spelbeeld en de resultaten van het team heeft hij een simpele verklaring. ‘We zijn een nieuw team en moeten nog veel leren samen. De ene keer gaat het goed en de andere keer wat minder. De uitdaging is om meer constant te spelen. De wedstrijd tegen Spirou was voor ons een echte eyeopener. Zoals dat in die wedstijd ging mag en zal niet weer voorkomen. Daar zijn we met z’n allen van overtuigd.’ 

Net als bij de meeste voorgangers van Brandon bij Donar Groningen zorgt het spelen in Martiniplaza voor een extra boost. ‘Het speelt toch gemakkelijker als je voor het thuispubliek speelt. We ervaren de steun van het publiek ook zeker.’ 

Na de wedstrijd tegen Spirou was de stemming bij Brandon niet geweldig. ‘Ik vind het vreselijk zoals we ons toen presenteerden voor de fans. Er zitten 3000 mensen in de zaal en dan spelen we zo verschrikkelijk slecht. Dat mag natuurlijk nooit gebeuren. En dat geldt niet alleen voor mij, maar het hele team verzaakte toen. Ik ben dan na de wedstrijd ook niet te genieten. Voor mij valt er dan niets te lachen. Ik doe nog even mijn rondje langs de fans en dat is het dan wel. Soms blijf ik er dan te lang in hangen. Zeker als er snel daarna weer een wedstrijd gespeeld moet worden moet je de knop snel om kunnen zetten.’ 

De vader van Brandon, Jacob, is een bekende schrijver van sportboeken. Er zijn veel boeken van hem verschenen over voetbal, basketbal en wielrennen. Op de vraag of er binnenkort een boek zal verschijnen onder de titel van “Brandon Bergsma: van horecamedewerker tot professioneel basketballer,” schiet Brandon in de lach. ‘Nee, zeker niet. Daarvoor heeft die ouwe het veel te druk met al die andere dingen,’ zegt hij daarover. 

Tot slot roept hij de fans van Donar Groningen op met: ‘Blijf ons supporten. Jullie aanwezigheid en steun worden zeer gewaardeerd. Laten we er een mooi basketbaljaar van maken.’ 

Tekst: Bert ten Oever 

Foto's: Erica Middel