In de spotlight: Erica Middel: ‘Bij basketbal in Groningen is iedereen lief voor elkaar’

Erica is een van de vrijwilligers van Donar Groningen die al heel lang fan van Donar Groningen is. Ze is ermee begonnen om aandacht aan Donar Groningen te besteden toen Pete Miller de leading guard van Donar Gronigen was. Hij kon als guard dunken en dat was in die tijd toch wel heel bijzonder. Eigenlijk hield Erica meer van voetbal, maar toen haar (voetbal)vrienden een clinic op school kregen, die gegeven werd door Fred deVaughn, waren zij meteen verkocht en ging Erica ook basketballen. Wedstrijden speelde ze voor Celeritas en HSV. Erica woont samen met haar partner in Groningen en loopt inmiddels al richting haar pensioen.

In het dagelijks leven is ze werkzaam bij het openbaar onderwijs in Groningen en zorgt er o.a. voor dat invallers en nieuwe werknemers ook op tijd elke maand hun salaris krijgen. Verder ondersteunt ze de HR-adviseurs voor de scholen van primair onderwijs.

Erica doet heel veel dingen voor Donar Groningen. Ze schrijft stukjes voor de website, gericht op de wedstrijden die gespeeld worden, ze maakt wedstrijdverslagen, ze fotografeert tijdens de wedstrijden en plaatst die op (haar)social media, assisteert bij basketbalkampen voor de jeugd en ze is tijdens de wedstrijden ook nog bezig als zaalwacht. Op de vraag hoe ze zo veel tijd aan de club kan besteden, antwoordt ze: ‘Door niet uit te stellen. Als ik bijvoorbeeld een ‘Uitgelicht’ maak voor een wedstijd in het weekend, begin ik al op maandag met informatie te verzamelen. De basis voor het stukje heb ik dan eigenlijk al klaar. Daarna schaaf ik het dagelijks wat bij en op woensdag of donderdag kan ik het plaatsen op de website. Ik moet daarbij planmatig te werk gaan. Anders kan ik wel eens in de knel komen’.

Erica vertelt enthousiast over haar passie voor Donar. ‘Zoals gezegd, ben ik al heel lang fan van het spelletje en van Donar Groningen. Als Stadjer ben ik natuurlijk voor de plaatselijke club. Toen ook BVG in de eredivisie speelde, bleef ik voor Donar Groningen. Als speelster van Celeritas kon je niet voor BVG zijn. Ik voel me hier thuis. Daarbij komt ook de liefde van de vrijwilligers voor de club. De club is heel toegankelijk en dat vind ik fijn’.

Naast de passie voor Donar Groningen heeft ze ook een tweede en derde passie. ‘Boogschieten als onderdeel van de schietsport en fotograferen. Boogschieten vraagt om heel veel concentratie. Je hebt maar één doel en dat is de roos. Daarop moet je je concentreren. Dat werkt ook in de rest van mijn werkzaamheden door. Ik werk heel

doelgericht’. Naast het zelf beoefenen van de schietsport, geeft ze daarin ook les. Een voorbeeld daarvan is de les die ze vorig seizoen gaf aan David Gabrovsek.

De dierbaarste herinnering die ze aan Donar Groningen heeft is niet zo eenvoudig te benoemen. Als eerste noemt ze het eerste kampioenschap in 1982. Daarbij kon ze zelf helaas niet zijn i.v.m. een hersenschudding. De wedstrijd moest ze toen volgen via de radio. ‘Dat is heel erg om vol te houden. Wat een spanning geeft dat.’ Daarna noemt ze de verloren halve finalewedstrijd voor de Europecup tegen het Italiaanse Reyer Venezia. ‘Wij verloren die wedstrijd krap op doelsaldo, maar na de wedstrijd werd er voor Martiniplaza een feestje gevierd door Italiaanse en Nederlandse supporters samen. Dat is het mooie van basketbal (hier in Groningen), waar iedereen lief voor elkaar is.’

Op de vraag waarvoor we Erica ’s nachts kunnen wakker maken komt eigenlijk heel snel het antwoord: ‘Eigenlijk nergens voor. Nachtrust is dermate belangrijk, dat je me nergens wakker voor moet maken. Alleen als het Nederlands basketbalteam de finale van de Olympische Spelen in de nacht zou spelen of dat Donar Groningen een finale zou spelen, dan mag je me wakker maken.’

Erica gaat vaak naar uitwedstrijden. Ook dat is een heel ge-plan, want die moet ze bezoeken met het openbaar vervoer. Soms, als de uitwedstrijd wat ver is, pakt ze ook wel eens een hotelovernachting. Ze maakt dan foto’s en/of filmpjes die ook meteen op social media bekeken kunnen worden.

Zoals gezegd is Erica ook veel met fotografie bezig. Naast de digitale camera die ze gebruikt voor de opnames van basketbal, heeft ze ook nog analoge camera’s. Daarin moet gewoon een fotorolletje en dat moet dan ontwikkeld worden. Het is dan altijd de vraag hoe het een en ander in beeld is gebracht. Ze heeft inmiddels heel wat camera’s als verzamelobjecten. Ze heeft geen opleiding in fotograferen gehad en is dus helemaal selfmade. Ze gebruikt een fotoboek uit de jaren dertig van de vorige eeuw en eigenlijk is de techniek die daarin beschreven wordt nog heel actueel.

In al die jaren dat Erica supporter van Donar Groningen is, is ze door de club nog nooit teleurgesteld. Ze is wel eens teleurgesteld door de teams die niet volledig voor en met elkaar knokten voor een overwinning. ‘Wanneer je hard knokt en een wedstrijd verliest kan ik daarmee leven, maar als de spelers er niet voor vechten, kan ik dat niet uitstaan.’

Als slotwoord wil Erica een oproep doen. ‘Vrijwilligerswerk is voor de club erg belangrijk. Soms is het groepje voor een wedstrijd wel heel erg klein, ook al hebben we ruim 80 vrijwilligers. Het is erg leuk om samen voor de club te werken. Je hebt sociale contacten en je wordt een onderdeel van de Donar-familie. Jong en oud worden opgenomen in de club. Meld je dus aan om ook mee te helpen!’

Tekst: Bert en oever